De soort verzakking bepaalt de keuze van de operatietechniek.
Voorwand- of blaasverzakkingsoperatie
Deze operatie wordt uitgevoerd als de voorwand van de schede verzakt is. Ook inspanningsincontinentie die daarbij optreedt, is een reden voor zo'n operatie.
De gynaecoloog doet deze operatie via de schede. De uitgezakte voorwand van de schede met daarachter de blaas, die u soms als een bol in de schede ziet uitpuilen, wordt op zijn plaats teruggebracht.
Achterwand- en bekkenbodemplastiek
Deze operatie bestaat uit 2 delen. Bij de achterwandplastiek wordt eerst de uitgerekte achterwand van de schede, die u als een bol in de schede ziet uitpuilen, weer op zijn plaats gebracht.
Daarna volgt vaak een bekkenbodemplastiek. De bekkenbodemspieren die zich aan de achterkant van de schede bevinden, worden aan de achterkant van de schede naar elkaar toegetrokken. Dit verstevigt de bekkenbodem en de ingang van de schede wordt nauwer.
Buikoperaties bij een verzakking
Bij sommige vormen van verzakking adviseert de gynaecoloog een buikoperatie. Hierbij wordt de baarmoeder of de top van de schede (na een baarmoederverwijdering) met behulp van kunststof banden vastgezet aan het bekken. De baarmoeder hoeft dan niet te worden weggehaald. Soms adviseert de gynaecoloog een buikoperatie bij een verzakte dunne darm en/of dikke darm.
De gynaecoloog kan verschillende van deze operaties combineren. Een veel uitgevoerde operatie is bijvoorbeeld een voor- en achterwandplastiek in combinatie met een baarmoederverwijdering via de schede. Andere combinaties zijn ook mogelijk.
Implantaat chirurgie bij verzakking
De steunweefsels kunnen zodanig verzwakt zijn, dat klassieke chirurgie niet zinvol lijkt. Dan is het mogelijk een implantaat (of 'matje') aan te brengen dat de steunweefsels vervangt.