Een achillespeesblessure komt veel voor in sporten met veel explosieve bewegingen en sprongbewegingen. De blessure is het gevolg van overbelasting, en ontstaat tussen het hielbeen en de 10 centimeter daarboven. Het kan gaan om:
- De aanhechting van de pees op de hiel.
- De pees met het omringende weefsel.
- De slijmbeurs in de diepte aan de voorzijde van de pees.
Oorzaken
Tijdig herkennen
Herstel en behandeling
Voorkomen
Er zijn verschillende oorzaken aan te wijzen, die vaak met elkaar te maken hebben. De achillespeesblessure is een overbelastingsklacht, dus mogelijke oorzaken zijn:
- Een te snelle trainingsopbouw van training, bijvoorbeeld aan het begin van het seizoen of na een blessure of ziekte.
- Een achillespees die te zwak is om de (verhoogde) belasting aan te kunnen.
- Verandering van de bodem waarop men traint.
- Slechte schoenen met te weinig steun of een verkeerde voetbelasting.
Pijn rondom de achillespees ontstaat meestal niet acuut. Vaak heeft de sporter al langer last, waarbij de pijn steeds ernstiger wordt. Het is van belang om de blessure tijdig te herkennen en erger te voorkomen.
- Fase 1: pijn na langdurige inspanning, die na enige uren spontaan weer verdwijnt.
- Fase 2: pijn die tijdens de warming-up opkomt, tijdens de inspanning afneemt, en daarna weer terugkomt.
- Fase 3: pijn tijdens én vlak na de inspanning en ‘s nachts. De pijn verdwijnt pas na langdurige rust.
- Fase 4: hetzelfde als fase 3, maar nu met merkbare prestatievermindering.
- Fase 5: constante pijn die niet meer verdwijnt, ook niet na langdurige rust.
Het is belangrijk snel actie te ondernemen. Hoe langer iemand doortraint, hoe erger de pijn geleidelijk wordt en hoe moeilijker herstel wordt.
Om de pees te ontlasten, is een aangepast trainingsprogramma nodig. Onder begeleiding van de sportfysiotherapeut kan de sporter een trainingsprogramma volgen dat de kuitspieren versterkt en de achillespees ontlast. Daarbij horen ook voorzichtige rekoefeningen voor de kuit en pees. Uiteindelijk volgen coördinatie-oefeningen, gericht op de specifieke tak van sport. De sportarts geeft bij een achillespeesblessure geen injecties.
- Shockwavetherapie: Het Amphia Ziekenhuis werkt samen met enkele fysiotherapiepraktijken die shockwavetherapie (ESWT) in huis hebben. In een aantal gevallen heeft dit toegevoegde waarde.
- Verbetering looppatroon: Als de blessure te maken heeft met een verkeerde voetbelasting, kan het looppatroon worden verbeterd. Eventueel in combinatie met een inlegzool. Soms kan het nodig zijn dat de sportfysiotherapeut de beweeglijkheid van de enkel mobiliseert.
- Behandelen rugklachten: Soms is een achillespeesblessure te herleiden tot een rugklacht. In dat geval staat eerst de behandeling van de rug centraal. Daarvoor is deskundige hulp van de sportfysiotherapeut nodig. Maar ook voor deze klacht geldt: ‘voorkomen is beter dan genezen’. Zorg dus altijd voor een goede warming-up en cooling-down met rekkingsoefeningen, een geleidelijke trainingsopbouw, goed schoeisel en het vermijden van een harde ondergrond.
- Zorg voor een goede warming-up. Kijk op www.voorkomblessures.nl voor oefeningen die u tijdens een warming-up kunt doen.
- Als kuitspieren goed ontwikkeld zijn, neemt de kans op achillespeesklachten af. Doe daarom spierversterkende oefeningen.
- Door uw kuit te masseren helpt u de kuitspieren en achillespees te ontspannen. De doorbloeding van de weefsels neemt toe, waardoor u de spierkramp vermindert en het herstel bevordert.
- Draag warme, hoge sokken tegen het afkoelen van de pees.
- Zorg dat u de juiste sportschoenen draagt. Laat u adviseren door een deskundige als u nieuwe koopt. Kijk op www.voorkomblessures.nl voor tips bij het kopen van goede sportschoenen.
- Zorg dat u trainingen rustig opbouwt, zodat het lichaam rustig kan wennen aan de extra belasting.
- Na een enkelblessure treden vaak achillespeesklachten op, door vocht rond de achillespees en door een instabiele enkel. Deze kunt u tegengaan door tijdelijk gebruik te maken van een enkelbrace en door balansoefeningen voor het enkelgewricht te doen.