Header afbeelding

Hendrik's verhaal over prostaatkanker

Nietsvermoedend ging Hendrik Bijnen naar de huisarts met wat plasproblemen. Uiteindelijk verwees deze hem door naar de uroloog. Hij ging alleen en op de fiets, want ‘het zal wel goed zijn’. Helaas wezen bloedonderzoek en een biopt anders uit. Vlak daarna werd zijn prostaat verwijderd. Hij raakte – tegen de verwachting in – incontinent. Het begin van een lange weg. 

“Je weet niet wat je overkomt. Je weet niets over het onderwerp”, vertelt Hendrik Bijnen. Hoewel de operatie inmiddels tien jaar geleden is, wordt hij nog steeds emotioneel als hij aan die periode terugdenkt. Een operatie was de beste optie omdat de kanker al door het kapsel heen was gegroeid. Hij was hoopvol. Slechts 5% van de geopereerden zou bij een hoestbui last houden van wat urineverlies. De heer Bijnen werd volledig incontinent. 

De operatie had nog meer gevolgen. “Daar wordt vaak niet over gepraat, maar er is een kans dat je impotent wordt zoals ik. De partner krijgt er dus ook mee te maken.” Ook zijn familie bleef niet buitenspel. De ziekte bleek erfelijk en zijn broers werden onderzocht. Twee van hen werden geopereerd en een broer bestraald. “De uroloog raadt aan om ook bij onze zoons tweejaarlijks bloed af te nemen.”     

Nog afgezien van het lichamelijke aspect, had de prostaatkanker dus ook psychisch een grote impact. Zijn incontinentie werd – na een half jaar tevergeefs intensieve bekkenbodemtherapie – opgelost door het plaatsen van een kunstsluitspier. Drie jaar lang ging het goed. Hij leek bevrijd van het dragen van pampers en alle ellende van dien. Tot twee keer toe kreeg hij echter een ontsteking en moest de kunstsluitspier verwijderd worden. 

Sinds een paar jaar heeft hij, naar tevredenheid, een buikkatheder. “Ik kan er goed mee leven, als ik maar tijdig de zak aan mijn been leeg. Ik heb veel gehad aan de deskundigheid van de artsen en van de verpleegkundigen. Ik had wel graag van het begin af aan meer geïnformeerd willen over de verschillende behandelmogelijkheden. Sinds mijn lidmaatschap van de prostaatkankerstichting weet ik veel meer. Want hoewel duizenden mannen jaarlijks te maken krijgen met prostaatkanker, is het onderwerp nog steeds taboe.” 

De naam Hendrik Bijnen is gefingeerd. De persoon in dit artikel wil om privéredenen graag anoniem blijven. Hij vertelt wel graag zijn verhaal om anderen tot steun te zijn.