Header afbeelding

Martijn's verhaal over zwezerikkanker

Een week voor carnaval, ongeveer een jaar geleden, ging Martijn met een paarsgekleurde hand naar de huisarts. Hij had al langer last van nek en schouder. “De huisarts stuurde ons direct door naar het ziekenhuis. Ik dacht zelf aan een beknelling ofzo.” De slechte uitslag aan het einde van die week kwam dan ook totaal onverwacht.

Het ging Martijn goed. Hij zat vol originele ideeën en voerde die ook uit. Zo fabriceerde hij een zes meter hoge wasknijper als kunstzinnig element in de tuin. Zijn doel was helder: lekker wonen in de door hem zelf verbouwde woonboerderij. De diagnose ‘thymus carcinoom stadium 4’, een zeer zeldzame kankersoort, maakte alles anders. 

In elk ziekenhuis kreeg hij als antwoord dat er een wonder moest gebeuren. Chemo was de enige optie. Die sloeg in eerste instantie niet aan. Sterker nog: de tumor was weer verdubbeld. Hij zou opeens nog maar een maand te leven hebben. Het team van doctoren zocht en vond een nieuwe chemo. Deze werkte wonderbaarlijk goed en er was weer hoop. Na vier chemo`s en bestralingen was een operatie weer mogelijk. 

Martijn: “Ze hebben alles eruit gehaald. Ik heb de hele operatie op film.” Hij wilde al die tijd precies weten hoe hij ervoor stond. Wat dat betreft heeft hij heel veel gehad aan de heldere uitleg van mevrouw Koppe, radiotherapeut in Instituut Verbeeten. Ook de vakkundigheid van de behandelend artsen en chirurg gaven hem vertrouwen.

Martijn is nog steeds herstellende van de zware operatie. Hij sport drie keer per dag en dat is het wel. Hij zou veel meer willen kunnen. Het is niet makkelijk, ook niet voor zijn ouders. “We zijn heel voorzichtig”, vertelt zijn moeder. Net als Martijn was ze blij met het personeel op de longafdeling. “We mochten altijd bellen. Je wilt niemand tot last zijn, maar het stelt je toch gerust als je even iets na kunt vragen.“

Met de toekomst zijn Martijn en zijn ouders niet bezig. Nu is nu. Carnaval nadert weer en zoals ieder jaar bouwt zijn vriendenclub aan een carnavalswagen. Martijn: "Ik kan nu dan wel niet meebouwen, maar ik ben er wel bij.”

Deze website maakt gebruik van cookies.

Amphia gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies in onze disclaimer.