Header afbeelding

Mevrouw Smits' verhaal over alvleesklierkanker

Twee dagen voor de operatie werd ze gebeld. Tot haar verbazing was het dokter Van der Schelling, haar arts. “Hij vertelde me persoonlijk dat ik de allereerste patiënt was met alvleesklierkanker, die geopereerd zou worden met een robot.” Mevrouw Smits (72) blikt heel kalm terug. Ze maakte zich van begin af aan niet zo druk. “Als ik maar goed verdoofd word”, waarschuwde ze de artsen telkens. Na een half jaar vol onderzoeken en twee grote operaties, is ze net gestart met een chemokuur om te voorkomen dat de kanker terugkomt.  

In de afgelopen maanden heeft ze zich wel vaker afgevraagd waar ze toch aan begonnen was. “Ik had nergens last van en nog niet. Geen pijn, niets. Ongeveer een half jaar geleden ging ik naar mijn huisarts dokter Van Ardennen, omdat ik een paar keer last had van mijn buik na het eten. Hij dacht aan een ontsteking of iets dergelijks en verwees mij door. Uit onderzoek kwam toen uiteindelijk alvleesklierkanker. Dat had ik totaal niet verwacht. Gelukkig bleek de tumor wel op een gunstige plaats en operatief te verwijderen.”  

Maar het liep even anders. “Bij het maken van een standaard longfoto vlak voor de operatie, ontdekten ze een vlekje. De artsen wilden zeker weten dat dit niet in verband stond met de alvleesklierkanker.” Het vlekje bleek een voorstadium van kanker, niet direct gevaarlijk, maar na verloop van tijd zou het ook verwijderd moeten worden. Ze onderging daarom eerst een longoperatie en moest zes weken herstellen. Pas daarna kon de operatie aan de alvleesklier plaatsvinden.  

Mevrouw Smits is erg te spreken over de nieuwe, vooruitstrevende manier van opereren; met behulp van de robot. Deze werkt zonder trilling en het herstel is, door kleinere wondjes, sneller en beter. Ze is heel tevreden over de goede uitleg van de arts en de tijd die hij voor haar nam. “Dat viel me ook zo op bij de andere artsen. Ik ben dokter Van der Schelling en zijn assistente Patricia echt dankbaar voor wat ze allemaal voor me gedaan hebben.”  

Haar operatie verliep goed en na een verblijf van vier dagen mocht ze alweer naar huis. “Ik ben nu schoon of kankervrij, zoals ze dat zeggen. Ik slik ook geen medicijnen en ik doe eigenlijk weer alles wat ik eerst deed. Ik help mee in ons familiebedrijf en ik lees en puzzel graag, of ik maak het huis schoon. Ik heb eerder tijd tekort. ”  

De chemokuur die er voor moet zorgen dat de ziekte niet terugkomt, is wel iets waar ze tegenop ziet. Ze is nu één keer geweest. Direct na die eerste keer ging ze boodschappen doen en het huis stofzuigen. “Een dag later kwam de misselijkheid, maar dat was het. Dat viel me mee. Als het zo blijft, is het wel te doen. Het is geloof ik ook geen hele zware kuur. Mijn haren vallen niet uit zegt de dokter. Ik ga gewoon door met wat ik altijd doe. De hele dag op de bank zitten is niets voor mij!”