Header afbeelding

Wim's verhaal over prostaatkanker

‘Wat gaan we er aan doen?’ De eerste reactie van Wim de Vos (78) op de slechte uitslag – een ernstige vorm van prostaatkanker - was heel praktisch. Door zijn verleden als EHBO-kaderinstructeur en nuchtere instelling was hij niet totaal van slag bij de uitkomst van het onderzoek: negen van de tien biopten waren agressief van aard. Hij had het niet aan zien komen. “Ik had enkel wat last met plassen. Het is een stille sloper.” 

Via zijn huisarts kwam hij in de molen. Een scan wees op uitzaaiingen in zijn buik. Een jaar later ook in zijn vijfde en zesde rib. De gekozen behandeling bestaat deels uit het inspuiten van een onderdrukkend of remmend (mannelijk) hormoon. Die moet tegenstand bieden tegen de boosdoener, het mannelijke testosteron. Wim trekt een grimas: “Ik krijg er opvliegers van, net als vrouwen in de overgang. Dat is wat!” 

Ondanks deze behandeling en medicijnen en het volgens hem ‘gouden team’ in het Amphia Ziekenhuis, zijn de vooruitzichten niet best. Ook daar praat hij makkelijk over. “Ik wil het onderwerp graag uit de taboesfeer halen. Dat is toch veel beter, voor iedereen. Ik weet wat mijn lot is en dat ik niet heel lang meer heb. Maar ik ben positief. Het heeft geen zin om er lang bij stil te staan. Dat klinkt misschien hard, maar dat ben ik niet. Waarom zou je er niet gewoon over praten?” 

Hij kan het niet vaak genoeg zeggen: praat er over. Ook met de specialist. “Tijden veranderen. Je overlegt nu met de dokter over jouw ziekte. Voor de artsen is het ook fijn als je open bent en je mening geeft. Ook als die afwijkt. Wat is voor jou belangrijk? Als ik doodziek wordt van een bepaalde behandeling en mijn tijd is nog maar kort, dan kan het zijn dat je andere keuzes maakt dan medisch gezien mogelijk.” 

Wim kijkt met veel plezier naar zijn leven samen met zijn vrouw Mimi. Hij ging – bewust – vroeg met pensioen en ze genoten van verre reizen en samenzijn met familie en vrienden. Dat laatste is nog belangrijker geworden. Ze genieten elke dag van ieder moment. Alles samen. “Onze liefde is nu nog intenser. Mimi is ook overal bij geweest, ook bij onderzoeken, en dat zou ik iedereen willen aanraden. Dat geeft rust voor allebei. Je hebt de ziekte niet alleen. Je partner lijdt net zo goed. Praat erover, ben open. Dat maakt het voor iedereen makkelijker.” 

Deze website maakt gebruik van cookies.

Amphia gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies in onze disclaimer.