Header afbeelding

Graven in het verleden

Op de plek waar straks hopelijk vol trots wordt opgekeken naar de ultramoderne nieuwbouw van Amphia, zijn de ogen nu nog vooral naar beneden gericht. Ze graven en speuren naar het verleden. Gemeente-archeoloog Erik Peters leidt het onderzoeksteam en vertelt over de eerste bevindingen. 

De ideale woonplek

Door de historische bril van de archeoloog ziet de huidige Molengracht er totaal anders uit. Hij ‘ziet’ Spaanse soldaten die zich veilig stellen achter hoge wallen. Hij ziet oude gehuchten en waterwegen. En plukjes boerderijen. Erik Peters: “Bij nieuwbouw van deze grootte ben je verplicht om dit soort onderzoek uit te voeren. Daarbij is de locatie naar verwachting interessant. We weten bijvoorbeeld dat hier vroeger sprake was van hoger gelegen delen, met water nabij. De ideale woonplek! Wat betekent dat we mogelijk interessante dingen gaan vinden. 

Overvliegende bom

De (tastbare) vangst tot nu toe bestaat uit: aardewerk, metaal, kogels, patroonhulzen, spijkers, glas, porselein, munten. Een ‘grote vis’ is de vondst van een ijzeren kanonskogel van ruim tien (!) kilo, waarschijnlijk afgevuurd tijdens de 80-jarige oorlog.
De Molengracht was regelmatig het strijdtoneel van oorlogen. Dat blijkt ook uit sporen van verdedigingslinies uit de Tweede Wereldoorlog. De archeoloog vertelt over de boerderij van de familie de Jong, die destijds stond op de parkeerplaats van Amphia. Op 22 januari 1945, Breda was toen al even bevrijd, sloeg een ‘overvliegende bom’ in en kwamen tien kinderen van verschillende gezinnen om. Het verleden komt dan pas echt tot leven. Zo maar daar, op de plek waar wij dagelijks overheen lopen. 

Bergplaats

Het is de vraag of ‘de bodem’ van de Molengracht ook nog iets gaat zeggen over het medische verleden van de stad. Oude boeken vermelden de oprichting van een soort gasthuis in Breda, op de plek waar nu het Grafisch Museum Moti staat. Pas in 1819 wordt de eerste echte voorloper van een ziekenhuis opgericht: het R.K Gasthuis aan de Haagdijk. De Zusters zetten zich in voor de armen en oude van dagen, met als belangrijkste doel een ‘zalig sterfuur’. Een ‘echt’ ziekenhuis krijgt Breda pas met de opening van het St. Ignatius aan de Wilhelminasingel in 1923. De nonnen baden in de immense kapel dat de bedden toch wel vol kwamen te liggen…

augustus 2015

Deze website maakt gebruik van cookies.

Amphia gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies in onze disclaimer.