Nikki: "Iedere dag is anders. Dat maakt het werken in een ziekenhuis zo mooi"

“Ik vond een ziekenhuis altijd al een heel interessante omgeving. Een omgeving waar zorg centraal staat, niet alleen de acute zorg die geleverd moet worden, maar ook de zorg voor elkaar en het zien van de persoon achter het ziektebeeld. Het is voor mij belangrijk om zowel medisch als emotioneel een verschil te maken. Tijdens mijn stage merkte ik meteen dat werken in een ziekenhuis anders is dan bijvoorbeeld in een diëtistenpraktijk. En ik merkte hoe fijn de sfeer is. Iedereen is benaderbaar, van artsen tot verpleegkundigen. Ik voelde me meteen welkom.”

Nikki is onderdeel van een multidisciplinair team. “Samen met (zaal)artsen, verpleegkundigen en gastvrouwen/heren overleg ik over een patiënt. Zo zorgen we er samen voor dat iedere patiënt de juiste behandeling krijgt. Mijn adviezen zijn een onderdeel van de behandeling.”

Ook met haar collega’s van diëtetiek werkt ze nauw samen. “We starten elke ochtend samen op. En tussen de middag lunchen we meestal met elkaar. Dat contact is heel waardevol. Je leert van elkaar, maar het is ook gewoon gezellig.”

Elke dag is anders, zegt Nikki. “Ik bekijk ’s ochtends welke patiënten ik zie. Zowel op het spreekuur als tijdens de visiteronde in het ziekenhuis. Maar het kan ook zijn dat er een spoedgeval binnenkomt. Dan moeten we even schakelen. Maar dat schakelen vind ik- juist leuk.” Ook al ziet Nikki patiënten soms kort, ze probeert altijd veel te betekenen. “De samenwerking met andere zorgprofessionals verloopt altijd vlot. Als een patiënt sondevoeding nodig heeft is dat snel geregeld. Dat komt omdat we allemaal in hetzelfde gebouw zijn. En we het zelfde doel voor ogen hebben: de beste zorg leveren voor de patiënt. ”

Nikki ziet dat social media steeds meer invloed heeft op hoe mensen omgaan met voeding en gezondheid. “Patiënten komen soms met vragen of adviezen die ze online hebben gevonden. Bijvoorbeeld over supplementen die helemaal niet nodig zijn of zelfs schadelijk kunnen zijn. Zeker bij een behandeling zoals chemotherapie.” Ze merkt dat het steeds belangrijker wordt om betrouwbare informatie te bieden. “Tijdens mijn spreekuren neem ik de tijd om fabels van feiten te onderscheiden.

"Ik hoop dat digitale hulpmiddelen zoals AI ons werk kunnen ondersteunen, maar niet vervangen. Persoonlijk contact blijft belangrijk. Dat maakt ons werk waardevol. Juist door echt met mensen in gesprek te gaan, kun je advies geven dat bij hen past."